Vervilte schapenwol is vermoedelijk de oudste vorm van textiel ter wereld. De eerste archeologische sporen van vilt zijn gevonden in het Midden Oosten en dateren van zo'n 8000 jaar geleden, kort nadat daar de eerste schapen (en geiten) waren gedomesticeerd. De vezels van schapenwol zijn voorzien van kleine schubben, die in elkaar haken als ze onder druk langs elkaar worden gewreven. Dit proces, dat vaak al op het schaap begint, kan met behulp van warm water en zeep aanzienlijk worden versneld. Wie ooit een wollen trui te warm heeft gewassen begrijpt dat meteen.

Voor onze kleine viltproducten, foedralen, etuis en tasjes, maar ook trommelstokken en kleden (max. 1 m2), gebruiken we naast water en druk (rollen, wrijven) ook de droge techniek met de viltnaald. Etuis en kleine tasjes worden in één stuk (naadloos) met de naald gevilt, de onderdelen van grotere tassen en kleden worden eerst nat gerold en daarna met de naald in elkaar gezet. Knopen en sluitingen zijn van hout, been, hoorn of hertshoorn.

 
 

Vilten is niet moeilijk; hooguit veel werk. Maar daarna heb je ook wat: een oersterk, slijtvast, beschermend, warmte-isolerend, brandwerend en schokdempend materiaal dat je iedere gewenste vorm en dikte kunt geven. Omdat wij kennisoverdracht belangrijker vinden dan productie, willen we gemotiveerde belangstellenden graag in dit oeroude ambacht inwerken. Als je daar belangstelling voor hebt, laat het ons dan weten via het contactformulier van PraktijkWerkplaats of stuur een e-mail naar murenvanvilt@praktijkwerkplaats.nl

naar boven

sitebouw: Inuksuk 2018  -  sustainably hosted by STRATO